Waar denk jij aan bij een 'reisbroek'? Denk je aan je joggingbroek, legging of aan die luchtige, dunne broek met kraanvogels die je tijdens een vorige reis in Azië op een markt hebt gescoord? Of is het de old school afritsbroek die in je gedachten oppopt? Niet echt sexy. Goed nieuws: daar komt verandering in! Onder het merk Relephance ga ik het avontuur aan om de ultieme reisbroek op de markt brengen. Dé broek waarin jij minstens een dag/ nacht comfortabel in het vliegtuig kunt zitten. In diezelfde broek hike jij de volgende ochtend dwars door de natuur naar die perfecte spot om de zon op te zien komen. De echte waaghals ziplined in deze broek van platform naar platform. Wat je ook doet: avontuur begint bij het aantrekken van deze broek! Lees met me mee en GET IN THE PANTS!
Here’s Johnny
Here’s Johnny

Here’s Johnny

Die eerste verkopen smaakten naar meer en ik werd steeds enthousiaster. Ik bleef in de avond- en weekenduren producten jagen terwijl de verkopen stegen. Glunderend van trots liep ik, bijna dagelijks, met mijn pakketjes naar Videoland (DHL-punt en ook de plek waar ik ooit een te gekke bijbaan had).

Nooit meer een koude neus
Eén van de gevonden pareltjes tijdens mijn zoektocht was het teddy mondmasker. Een ideaal masker voor de wintersport óf voor als je, net als ik, altijd zo’n gruwelijk koude neus krijgt in de winter. Een muts helpt je niet mensen! Dit fantastische item, want dat vind ik het nog steeds, werd in februari 2020 ineens een dikke hit. Niet, omdat men massaal op wintersport ging of last had van een koude neus: Corona deed zijn intrede. Mijn masker bleek precies op het juiste moment op de juiste plek te zijn: op Bol.com!

De hit van 2020

In maart vertrok ik zelf voor een paar weken naar Thailand (nog niet wetende dat de terugreis alles behalve vanzelfsprekend zou blijken) en op voorhand had ik Rikus ingewerkt om de zaken waar te nemen. Terwijl ik van een kokosnoot nipte waren de maskers niet aan te slepen en liep meneer met stapels Corona protectors naar Videoland. Arme.
Even leek het erop dat hij het fort langer zou moeten bewaken aangezien aan het einde van onze reis de Corona pleures totaal was losgebarsten. NL ging op slot en wij: mijn arme moeder (die ik na jarenlang campagne voeren eindelijk mee had gekregen naar de andere kant van de wereld) en ik waren min of meer aan ons lot overgelaten in Thailand, omdat geen instantie iets voor ons kon betekenen op dat moment. Er was nog zoveel onduidelijk en alles was nieuw voor iedereen. Niks repatriëringsvluchten, dat was pas een fase later.

Onderbuikgevoel
Na een flink aantal stressvolle dagen zijn wij uiteindelijk thuisgekomen door de laatste twee stoelen te boeken op een KLM vlucht. Wij vlogen oorspronkelijk met Emirates, maar die namen de telefoon niet meer op, hielden ons nergens van op de hoogte en zetten uiteindelijk een streep door de vlucht zonder kennisgeving. Dat laatste zag ik pas nadat wij de KLM tickets hadden geboekt. Ik had een onderbuikgevoel (thank god). Ik ben nog nooit zo blij geweest om terug te vliegen als deze keer.

Nog nooit zo blij geweest om naar huis te vliegen!

Overmeesterd door Chinese dozen
Back home was het ineens thuiswerken geblazen voor mij. Naast Relephance werkte ik op dat moment nog 36 uur bij een zorgorganisatie in een kantoorfunctie. Oftewel per direct thuis. Dat was even wennen, vooral voor Rikus. Wij woonden op dat moment in een loft zonder deuren en Rikus werkte wisselende diensten. Bellen en vergaderen terwijl hij op bed lag na een nachtdienst bleek al gauw niet te werken. Ook waren we beide wel redelijk klaar met de leveringen vanuit China die we én een mega hoge trap op moesten sjouwen én die ons loft langzaam begonnen te overmeesteren (de enige die zich nog thuis leek te voelen was Batman).

Ik maakte een rekensom en ging op zoek naar kantoor-/opslagruimte. Dat lukte al snel dankzij kantoor-groningen(.nl). Ik vond een heel tof plekje in de Printfabriek!

Dit is het! Is dit het?
Met een eigen kantoor compleet met belettering (shoutout voor al mijn marketinguitingen naar Ramon van Marwijk (https://www.ramonvanmarwijk.nl/), een elektrisch zit-/stabureau, stellingkasten, werkbanken, de benodigde planten énnnnn eigen minikoelkast en Nespresso begon het ergens op te lijken.

Naast de ‘bricks’ had ik inmiddels ook een eigen website/webshop waar ik het verhaal van Relephance beter kon vertellen en ik kreeg erg positieve reacties van klanten over mijn olifantenmissie. Met als hoogtepunt Danone die me belde om 50 picknickkleden af te nemen als cadeautje voor een groep medewerkers. Wat gaf bij hen de doorslag? Mijn verhaal! En toch voelde ik, wederom in diezelfde onderbuik die me zei dat onze vlucht niet door zou gaan, dit is het niet…

What to do next?
Het zoeken naar artikelen, het meest cruciale onderdeel en ook het meest tijdrovende, vond ik helemáál niet leuk om te doen en stelde ik altijd uit. Ik verloor mezelf vervolgens in allerlei randactiviteiten zoals een financiële administratie bijhouden in Excel naast mijn boekhoudprogramma (ik hoor je je afvragen waarom en ‘I get it now’), vijfendertigduizend keren per dag de verkooppagina van Bol refreshen om te zien hoeveel verkopen ik had, mijn magazijn opruimen en herschikken, de koelkast bijvullen… en repeat.
Daar waar ik doorgaans graag alleen ben, voelde ik me steeds onprettiger bij het alleen opzetten en runnen van Relephance. ‘Ik deed namelijk maar wat’ en dat voelde ik steeds meer zo. Het jaar dat ik het moest volhouden was inmiddels voorbij, dus ik kón ook gewoon stoppen…
Maar voor stoppen was het te laat. Dat wilde ik absoluut niet. Ik was inmiddels vaste sponsor van het Elephant Conservation Center in Laos en stoppen zou betekenen dat ik hen zou laten vallen. Geen optie. Zij zijn een belangrijke drijfveer geweest in dit verhaal (en zijn dit nog steeds). So what to do next?

John snapt het
Misschien kan een businesscoach mij verder helpen, bedacht ik mij ineens.
In mijn digitale zoektocht naar een coach in Groningen kwam ik al snel terecht bij John Sportel. Ik las dingen als:
‘Je wilt groeien met je bedrijf, maar twijfelt over de juiste strategie’ –> BINGO
‘Je bent gestrest en loopt (bijna) tegen een burn-out aan’ –> MWOAH tikkeltje?
‘Je zoekt iemand die je helpt bij het behalen van persoonlijke en zakelijke doelstellingen’ –> HELL YES, John snapt het!

Een week later liepen John en ik ergens over een industrieterrein met windkracht 10 en vertelde ik hem alles over Relephance en mijn worstelingen. John stelde mij vervolgens dé vraag:
‘Heb je er weleens over nagedacht om een eigen product op de markt te brengen?’
‘Ja, juist! Dat is namelijk mijn ultieme doel en ik weet zelfs wat!’
‘Wat dan?’
‘Een reisbroek!’
‘Waarom doe je dat niet dan?’ (dit is natuurlijk dé vraag)
‘Eh (DOODENG)’
‘Ik wil je wel helpen als coach, maar alleen als je dáár mee aan de slag gaat.’
[SLIK] ‘Ok John, ik doe het’ (de man is een stuk breder dan ik, heeft al wat bedrijven op zijn naam staan dus ja dan kun je alleen maar instemmen). All I needed was een stimulans, een bevestiging van mijn idee en aanpak en een enorme schop onder mijn reet.

LET’S DO THIS!

Next up: met een broodje filet langs de snelweg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *